Hoe verslavend is het internet voor jullie?

 

Mijn waarnemingen sinds het ontstaan van het internet en de afname van het aanbod aan vrijetijd verenigingen en de afname van de volwassenen interesse in vrijwilligerswerk in dit gebied, en ik denk ook zeker de maatschappelijke invloed op dit alles, dit zeker van invloed is en heeft gehad.

Is internetverslaving wel het echte probleem?

Wanneer er gesproken wordt over jongeren en internet, valt al snel het woord verslaving.

Sociale media zouden verslavend zijn.
Games zouden verslavend zijn.
En ook AI wordt inmiddels regelmatig in dat rijtje genoemd.

Maar is dat werkelijk de kern van het probleem?

Of kijken we misschien te veel naar het scherm... en te weinig naar wat jongeren daarbuiten nog wordt aangeboden?

Toen ik jong was, speelde een groot deel van het sociale leven zich af binnen verenigingen.

Scouting.
Jeugdkorpsen.
Sportclubs.
Muziekverenigingen.

Daar ontmoette je vrienden.
Je leerde samenwerken.
Verantwoordelijkheid nemen.
Soms winnen.
Soms verliezen.

Maar vooral: samen iets opbouwen.

Een ander voorbeeld ook uit mijn eigen tijd en ervaring, kijk naar de muziekwereld en dan vooral de jeudkorpsen (marsband en show korpsen). Zelf heb ik vanaf mijn 6e jaar tot mijn 35e met verdomt veel plezier gedaan,  Tuurlijk was ook daar wel een stuk uitdaging zeker in de laatste jaren, maar niet op de persoon gericht maar als vereniging en gezamelijk.
Hoeveel van dit soort marsbands (jeugd) vindt je nog.? Vrijwel nergens meer, wegens te weinig animo?

Geloof ik niet, het gaat niet  meer om plezier, vriendschap en uitdaging, je moet tegenwoordig niveau halen. En juist dat is de reden dat de jeugd niet meer te porren is, want dat hebben ze al genoeg.

Dat ze zich allemaal individueel terug trekken, met alleen op afstand (internet) verbinding. Je kunnen afsluiten van de dwangmatige en verplichtende maatschappij waar we als sinds eind jaren 80 mee te maken hebben. Is dat verslaving? 

Ik zeg niet dat het niet voorkomt... want elke ...hobby.... Mensen kunnen ergens volledig in opgaan., je wilt steeds meer. Iets wat zo en zo in de menselijke natuur zit. Bij de een wat meer dan bij de andere. 

De laatste 20 jaar zag je aankomen na gelang de ontwikkeling in de techniek sneller ging dan we als simpele mensen konden bij houden, de figuren die snel rijk willen worden zagen hun kans.

Als gebruiker van iets wat je gebruikt heb je geen enkele inzicht hoe je stilletjes gemanipuleert zou gaan gaan worden en gebeurd.  Hoewel de jeugd tegenwoordig een stuk inventiever is, zien de valkuilen niet, en of willen ze niet zien.

Maar mijn probleem is, moet je ze daarvoor straffen?  dat jongeren niet alleen “onwetend” zijn, maar ook opgroeien in systemen die bewust ontworpen zijn om aandacht vast te houden. 

Misschien moeten we onszelf daarom niet alleen afvragen hoeveel tijd jongeren online doorbrengen.
Maar ook welke alternatieven wij als samenleving nog bieden.

Want verbinding ontstaat niet vanzelf.
Die vraagt om plekken waar mensen elkaar kunnen ontmoeten, leren, fouten mogen maken en zich kunnen ontwikkelen.

Internet kan daarin een prachtige aanvulling zijn.
Maar misschien mag het nooit de enige plek worden waar jongeren zich thuis voelen.

"Als ontwikkelingspsycholoog zie ik deze ontwikkelingen al decennialang veranderen. Mijn indruk is dat we als maatschappij steeds hogere verwachtingen van onze jeugd zijn gaan stellen."

"Hoe ervaren jullie dit? En waar ligt volgens jullie de verantwoordelijkheid: bij jongeren, bij ouders, bij de samenleving... of misschien bij ons allemaal?"

#Jongeren #druk # prestatiedrang #Internet #verslaving