Geen sociale media onder de 16?
Sociale media zijn niet de opvoeder
Vrijwel iedere week lees of hoor ik dat sociale media schadelijk zouden zijn voor kinderen en jongeren. De oplossing lijkt volgens sommigen eenvoudig: meer regels, meer controle en meer verboden.
Maar is dat werkelijk de kern van het probleem?
Na tientallen jaren werken met kinderen en jongeren stel ik mezelf juist een andere vraag.
Kijken wij als volwassenen nog wel genoeg naar onze eigen rol?
Eerlijk gezegd krap ik me dan nog eens me achterhoofd, simpel (Naja wat is simpel) ik vraag me echt af hoe men hierbij komt.
De reden die hier bij gegeven wordt typeert echt de huidige tijd waarin men als volwassenen niet meer in staat schijnt te zijn in de spiegel te kijken en eens nagaat wat en wie men nu eigenlijk is. Hoe bent u groot gekomen en op welke manier heeft u uw opvoeding gehad. En deze vraag kunnen we verschillende generaties daarvoor ook stellen.
Veel nieuwe wetten worden gemaakt onder valse redenen, die uitgaan van controle en uitsluiting onder de mom van bescherming! Laat ik u vertellen ik ben zeker niet tegen bescherming van, maar de vorm en de doel staan me wel tegen.
Ik ga zeker mee in de regel dat kids binnen het lager onderwijs, hoewel daar al met IT wordt gewerkt, tot dat een leerling deze verlaat in een afhankelijkheidsfase zitten, en dus meer begeleiding en controle (grenzen) nodig hebben.
Voorlichting is een van de beste opvoedingstactieken die we als opvoeders hebben, voorbeeld geven is een kunst, maar dan moeten we dat wel beseffen, en ja dat kost tijd en concentratie en gaat van onze eigen vrije tijd af.
In de laatste 20 jaar zie ik dat steeds meer ouders deze basic opvoedingstaken afschuiven vooral richting onderwijs. Want ja na een hele dag werken hebben we geen zin meer om met ons kroost eens stevig om de tafel te zitten en te informeren van hoe en wat. Laat staan om met ze te gaan onderhouden over en te praten over.
Ik zeg niet dat het vroeger beter was, no way. En toch zie ik wel duidelijke verschillen, zeker ook vanuit mijn eigen ervaringen van de afgelopen decennia in het werken met.
Daarnaast zit de ontwikkeling in de wereld ook niet stil, Wij als volwassenen hebben grootste moeite mee te komen met de super snelle ontwikkelingen, maar toch, als je je ervoor open stelt en mee gaat en je er in stort zodat je op gelijk niveau met je kids kunt communiceren, zal dat een prima basis zijn om ten eerste problemen duidelijker te maken en ze te wijzen op de valkuilen die het leven nu eenmaal in alle facetten heeft.
Als een kind eenmaal het middelbaar onderwijs binnenkomt, en zeker in de huidige tijd, dan komt het in aanraking met vrijwel 100% IT, en automatisch in aanraking met de oudere kids en zal zich daarin moeten aanpassen. De pubertijd dient zich aan, daarmee ook de in gang komende afzetting van het ouderlijk gezag en opkomende groepsdruk. Dit is helaas onvermijdelijk, als ouder moet je je al jaren daarvoor gaan instellen, dat dit moment nu eenmaal komt. En het is aan de ouder te zorgen dat je je kind al ruim daarvoor inlicht en voorlicht. En ja dat is de opvoedingsplicht je die je hebt en dus niet maar even afschuift.
Is er wel een conclusie mogelijk?
Ik vind het vrij normaal dat vanaf 13 jaar in deze tijden niet mag uitsluiten binnen het leer proces van ontwikkeling van maatschappelijke problemen en ook de valkuilen die het heeft. Sta als ouder altijd open voor uw kind waar het ook om gaat, geef het vertrouwen en ontvang het vertrouwen terug.
Nou ben ik uiteraard heel belangstellend naar jou mening en denkwijze over dit onderwerp!
Reacties
Een reactie posten
Bedankt voor je reactie